7 December 2016

Het gevoel dat de reis eindelijk gaat beginnen. Een copieus ontbijt in Hotel Arx en om negen uur op pad.

image

De reis kan beginnen. Het zwarte reismobiel staat hier voor Hotel Arx in Zarate. Ready to roll. Kilometerstand bij vertrek 65551 km op de klok. Let ook op de kleine obstakels,  die er soms op de weg liggen.

De bank wou geen pesos spuwen, er stonden rijen mensen, want er komen vrije dagen aan. De vuurproef voor Charlotte bestond uit het doorkruisen van de pampa, van Zarate naar Cordoba. 650 kilometers, met een vaartje van 80- 90 kilometer per uur. Soms wat ouderwets tailgaten achter een dikke vrachtauto om uit de wind te blijven. Tegenwoordig heet dan eco-rijden. Ondertussen kregen wij verschrikkelijke cabrio-koppen vanwege het open schuifdak. Het is relax rijden met Gods airco aan.

Op het benzinestation bij Martin Juarez een rustpauze. De acoustiek was allerberoerdst en over het ontwerp als geheel viel nog wel iets af te dingen. Wat een creatieve armoede. Om half zeven in Amerian Cordoba ingeboekt, kamer 804. Iedereen zeer vriendelijk en Charlotje mocht weer op plaats 8 in de garage staan. Daarna op het terras van het hotel, aan het plein wat gedronken en gegeten. Een opperbeste stemming vanwege de vuurproef (letterlijk en figuurlijk omdat het boven de 30 graden was), die Charlotte had doorstaan. Als ze dit kan, kan ze ook de Andes aan.

Dit prettig samenzijn werd ruw verstoord om half tien, toen een straatrover er met mijn camera (vastgeknoopt aan de parasol) vandoor ging. Een snelle spurt was niet voldoende. Hij was in de menigte verdwenen. Foutje bedankt. Zoals gebruikelijk is het verlies van de camera (mijn oude trouwe Panasonic DMC – LX5) minder pijnlijk dan het verlies van 800 foto’s, die er de afgelopen veertien dagen waren gemaakt. We moeten maar doorgaan met camera 2, ook een Panasonic (PS er is nog een derde camera mee, een Canon Powershot, regeren is vooruitzien). Misschien heeft Annemarie ten Have wel gelijk als ze zegt: ik maak helemaal geen foto’s meer. Waar doe je het voor? Een filosofische vraag, waar over gedacht kan worden: waar doen we het voor? (Maar niet vanavond, want nu gaan we lekker slapen – daar doen we het voor).

En daarbij had ik voor het vertrek reeds tegen zus Wieke gezegd: het is in Zuid Amerika niet de vraag of je beroofd wordt, maar wanneer. Zwarte vlaggetjes staan in San Salvador (Brazilie; Reijkje’s kettingtje), Araquipa (Peru; man met mes door spijkerbroek, geen buit), de klassieke bustruc in Bolivia: buiten rumoer, binnen neemt iemand je tasje mee, dief werd ingehaald) en nu dus een grote, zwarte  vlag in Cordoba (camera, achtervolging mislukt). De prijs van modern toerisme.

Advertenties

4 gedachtes over “7 December 2016

  1. Met fotografie kan je toch herinneringen terughalen en delen met anderen. Neem nou mijn laatste foto’s. Allemaal mislukt, maar toch een leuke herinnering aan het sombere Zaandam…
    Ik zag gisteren toevallig nog een LX-5 te koop voor €125
    Toch wellicht goed, dat je niets nieuws had gekocht. Zonde, dat je van de SD kaart geen backup had.
    Wellicht voor volgende strand een minder volle of belangrijke SD kaart erin? Voordeel van meerdere kaarten bij je hebben.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s